«استرالیا باید خانه باشد، نه هتل»؛ اپوزیسیون استرالیا با وعده کاهش تاریخی مهاجرت به میدان آمد

ائتلاف احزاب لیبرال و ملی که در بخش بزرگی از دوران پس از جنگ جهانی دوم بر استرالیا حکومت کرده است، در نظرسنجی‌ها به جایگاه سوم سقوط کرده؛ وضعیتی که با افزایش محبوبیت حزب راست افراطی «یک ملت» و وعده‌های این حزب برای کاهش شدید مهاجرت همراه شده است.

بر اساس آماری که ماه گذشته منتشر شد، در یک سال منتهی به ماه مارس ۲۰۲۶، مهاجرت خالص خارجی، یعنی تفاوت میان تعداد افرادی که وارد استرالیا می‌شوند و کسانی که این کشور را ترک می‌کنند، ۲۹۲ هزار و ۱۰۰ نفر بوده است.

آنگوس تیلور، رهبر حزب لیبرال، روز سه‌شنبه گفت در صورت تشکیل دولت، این رقم در دو سال نخست به ۱۰۰ هزار نفر کاهش خواهد یافت.

تیلور به خبرنگاران گفت: «استرالیا باید خانه باشد، نه هتل» و افزود که کشور به «فرصتی برای نفس کشیدن» نیاز دارد.

او همچنین گفت در صورت پیروزی ائتلاف در انتخابات بعدی که قرار است در سال ۲۰۲۸ برگزار شود، شمار ویزاهای موقت صادرشده طی چهار سال ۶۵۰ هزار مورد کاهش خواهد یافت.

آقای تیلور در ایکس نوشت: «از زمانی که آنتونی آلبانیزی به قدرت رسیده، دولت حزب کارگر حدود ۱.۵ میلیون نفر دیگر را به استرالیا آورده است؛ رقمی تقریبا معادل جمعیت آدلاید. تعداد مهاجران بیش از حد بالا و معیارها بیش از حد پایین بوده است. ما کنترل نظام مهاجرتی خود را دوباره به دست خواهیم گرفت تا این نظام در خدمت استرالیا باشد. بنابراین، ما بزرگ‌ترین کاهش مهاجرت در تاریخ استرالیا را اجرا خواهیم کرد.»

مت کاناوان، رهبر حزب ملی، نیز گفت: «ما یک کشوریم، نه اردوگاه» و افزود: «این طرح‌ها به ما استرالیایی‌ها کمک خواهد کرد کشورمان را پس بگیریم.»

حزب حاکم استرالیا یعنی حزب کارگر نیز وعده داده است سیاست سختگیرانه‌تری در قبال مهاجرت در پیش بگیرد.

ونی برک، وزیر کشور استرالیا ماه گذشته از برنامه‌هایی برای کاهش مهاجرت خبر داد که شامل محدودیت تغییر پی‌درپی نوع ویزا برای تمدید اقامت، سخت‌تر کردن مقررات مربوط به دانشجویان و دارندگان ویزای کار و تعطیلات و همچنین برخورد با افرادی است که پس از پایان اعتبار ویزای خود در کشور می‌مانند.

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد حزب «یک ملت» به رهبری پالین هنسون که دهه‌ها حزبی حاشیه‌ای محسوب می‌شد، در ماه‌های اخیر به محبوب‌ترین حزب استرالیا تبدیل شده است.

هنسون روز سه‌شنبه در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که حزب کارگر و لیبرال «هر دو با فشار حزب یک ملت و برخلاف میل خود به بحث مهاجرت کشانده شده‌اند.»

او افزود: «استرالیایی‌ها نمی‌توانند به حزب لیبرال یا کارگر اعتماد کنند که به وعده‌هایشان عمل کنند.»